فهرست  مطالب

مقدمه- 1

فصل اول : مفهوم تعارض و اقسام ادله اثبات دعوی- 2

مبحث اول:  تعارض– 2

گفتار اول : معنای لغوی تعارض– 2

گفتار دوم- معنای اصطلاحی تعارض– 2

گفتار سوم: مقایسه تعارض با تزاحم- 4

مبحث دوم: اقسام ادله اثبات دعوی- 5

گفتار اول: اسناد 6

بند اول: مفهوم سند- 6

بند دوم: اقسام سند- 7

الف- سند رسمی- 7

ب- سند عادی- 8

گفتار دوم: شهادت (گواهی) 9

بند اول: شهادت در فقه و حقوق- 9

بند دوم: شرایط شهادت- 9

گفتار سوم: اقرار 10

بند اول: تعریف اقرار 10

1- شرایط مقّر 11

2- شرایط مقرله- 11

3- شرایط مقربه- 11

گفتار چهارم: سوگند (قسم) 12

بند اول: سوگند قضایی- 12

بند دوم: اقسام سوگند قضایی- 12

الف- سوگند تّبی (قاطع دعوا) 12

ب- سوگند تکمیلی- 13

ج- سوگند انتظهاری- 13

گفتار پنجم: امارات- 14

بند اول: امارات قانونی- 14

بند دوم: امارات قضایی- 14

گفتار ششم: کارشناسی- 15

گفتار هفتم: معاینه محل و تحقیق محلی- 16

بند اول: معاینه محل- 16

بند دوم: تحقیقات محلی- 17

گفتار هشتم: علم قاضی و شرایط اعتبار آن- 17

بند اول: قاعده بی طرفی قاضی و نسخ آن- 17

بند دوم – ضوابط و شرایط اعتبار علم قاضی- 19

فصل دوم : تعارض ادله اثبات دعوی در حقوق و دعاوی- 20

مبحث اول : تعارض سند رسمی با سایر دلایل- 20

گفتار اول: سند رسمی با شهادت- 20

گفتار دوم : سند رسمی با اقرار 23

گفتار سوم: سند رسمی با اماره 24

مبحث دوم: تنافی سوگند با دلایل دیگر 26

گفتار اول: تعارض سوگند بتّی- 26

گفتار دوم: تعارض سوگند تکمیلی- 27

مبحث سوم: تعارض کارشناسی با شهادت و وجوه اختراق آنها با یکدیگر 27

گفتار اول: وجوه اختراق کارشناسی و شهادت- 28

گفتار دوم: تعارض کارشناسی با شهادت- 29

مبحث چهارم: تعارض علم قاضی با سایر ادله- 30

گفتار اول: علم دادرس با اقرار 30

گفتار دوم: علم قاضی با نظریه کارشناس– 32

گفتار سوم: علم قاضی با اسناد معتبر 33

گفتار چهارم: علم دادرس با گواهی- 34

گفتار پنجم: تنافی علم قاضی با معاینۀ محل و تحقیق محلی- 35

گفتار ششم: تعارض امارات با علم قاضی- 36

گفتار هفتم: تعارض علم دادرس با سوگند- 36

نتیجه گیری- 38

فهرست منابع- 40

 

 

 

مقدمه

ادله اثبات دعوی، عوامل، ابزار، اسباب و اوضاع و احوالی است که قانون آنها را معرفی کرده و تحت شرایط و ضوابطی دادرس را برای احقاق حق و فصل دعوی هدایت می نماید.

نقطه اصلی قواعد آئین دادرس، رسیدگی به دلایل است. زیرا دلیل روشنگر حقیقت و واقعیت امور است و دادرس به وسیله به میزان صحت ادعای اصحاب اختلاف، واقف می شود. اگر شخصی که مدعی داشتن حقی است و آن حق مورد انکار قرار گرفته نتواند دلیل ابراز نماید، ادعای او بدون پشتوانه است. چه دادگاه به هنگام اختلاف از طریق دلائلی که موجود است، صحت و سقم را استنباط می کند.

اگر حقی که مورد ادعا است، بدون دلیل باشد، ارزش خود را از دست می دهد زیرا بدون دلیل نمی توان از مراجع دادگستری تقاضای حمایت از آن نمود به همین دلیل باید گفت که دلیل مکمل حق است. نقطه اوج قضاوت و آسودگی وجه آن او وقتی است که دلایل اثبات دعوی او را به مرحله علم و یقین برساند.

هر یک از طرفین دعوا برای اثبات حق خود بایستی دلیلی ارائه نماید تا نظر دادرس را بر ذیحقی خود جلب نماید. و قاضی دادگاه نیز برای آنکه بتواند اختلاف را فصل و حکم قضیه را صادر نماید، باید دلائلی را بر مستحق بودن طرفی و غیر مستحق بودن طرف دیگر بیابد و این دلایل نیز چه از لحاظ شکلی و از لحاظ ماهوی باید منطبق با مقررات و قوانین موضوعه و شرح باشند و اصولاً در هر اختلاف حقوقی یا کیفری، یک یا چند دلیل از ادله اثبات دعوی مورد استناد قرار می گیرد که تعیین کننده سرنوشت موضوع مورد اختلاف است. از این روست که گاهی دلایل ابرازی برای اثبات دعوی در تعارض با یکدیگر قرار می گیرند، که در این تحقیق به بررسی که این امر خواهیم پرداخت.

 

 

نقد و بررسی‌ها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین کسی باشید که دیدگاهی می نویسد “کار تحقیقی آماده رشته حقوق: ادله اثبات دعوا در امور کیفری با تأکید بر علم قاضی”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: