• مفاهیم جزئی‏
    • شخص ثالث

ثالث به معنای سوم(عدد ترتیبی)شخص سوم(جز گوینده و شنونده)، آن‏که نه مدعی و نه مدعی علیه است و دعوانی ما به الادعا کند.[1] از دیدگاه حقوقی، شخصی که طرف قرارداد یا عقد نباشد و قائم‏مقام یا جانشین هیچ یک از دو طرف عقد یا معامله نیست،«ثالث» نامیده می‏شود.[2] چنان‏که ماده231 قانون مدنی می‏گوید:«معاملات و عقود فقط درباره طرفین متعاملین و قائم‏مقام آن‏ها مؤثر است مگر در مورد ماده 196». همچنین ماده 447 ق-م می‏گوید:«هرگاه شرط خیار برای شخصی غیر از متعاملین شده باشد منتقل به ورثه نخواهد شد»و ماده 448 ق-م نیز اضافه می‏کند«سقوط تمام یا بعضی از خیارات را می‏توان در ضمن عقد شرط نمود» گاهی نیز قانون‏گذار شخصی را که طرف قرارداد نیست ولی جانشین قانونی یکی از دو طرف قرارداد است، «ثالث»می‏شمارد. چنانکه ماده 399 ق-م می‏گوید: «در عقد بیع ممکن است شرط شود که در مدت معین برای بایع یا مشتری یا هر دو یا شخص خارجی اختیار فسخ معامله باشد».  افزون بر اینها در دعواهای حقوقی در دادگاهها نیز در مورد شخصی که خارج از دعوا باشد و به دادگاه جلب شود یا در آن دخالت کند، واژه «ثالث» به کار گرفته می‏شود. وکیل و نماینده قانونی نسبت به موکل و همچنین ایادی بعدی در قرارداد بیع نسبت به طرفین ثالث نخواهند بود. پس می توان گفت در این رابطه هر شخصی غیر از متعاقدین و قائم مقام قانونی آنها می‏تواند ثالث تلقی می‏شود.

  • فعل ثالث

فعل ماده 234 قانون مدنی در تعریف فعل می‏گوید «شرط فعل آن است که اقدام یا عدم اقدام به فعلی بر یکی از متعاملین یا بر شخص ثالث‏ شرط شود»بنابراین ممکن است در ضمن معامله شرط شود که یکی از طرفین

[1] معین،محمد؛ فرهنگ فارسی معین یک جلدی، چاپ دوم، تهران، انتشارات گلی، 1388، ذیل واژه ثالث.

[2] محمود صالحی، جانعلی، مفهوم ثالث و نقش بیمه در تحول حقوق ایران، مجله صنعت بیمه ، زمستان 1379 ، شماره 60، ص 9.

نقد و بررسی‌ها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین کسی باشید که دیدگاهی می نویسد “کار تحقیقی آماده رشته حقوق: بررسی تضمین فعل ثالث در حقوق موضوعه ایران”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: