چکیده

در حالت مستی، اشخاص قصد و اختیار کامل ندارند، در تشخیص اعمال و حرکات خود کنترل نداشته و دچار توهم می شود از این جهت عادلانه نیست که به همان اندازه که افراد در وضع هوشیاری مسئول هستند، مسئول شناخته شوند. مگر آنکه شخص خود را برای اراتکاب جرم دیگری یا برای آنکه توان انجام آن عمل مجرمانه را داشته باشد، مست کند که دراین حالت باید گفت شخص مست قویاً مسئول بوده و باید اشد مجازات در حق وی اجرا شود. از جهتی برای حفظ نظم و امنیت جامعه، استناد به مستی با هدف معاف شدن از مجازات در خصوص همه جرایم به نحو کامل قابل قبول نخواهد بود. بنابراین سوال این است که آیا مستی از عوامل رافع مسئولیت کیفری می باشد؟ مسئولیت کیفری شخص مست با توجه به قوانین کیفری ایران چگونه خواهد بود؟ که در پژوهش حاضر با بررسی جامع مقررات و قوانین موجود و نیز قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 به ابهامات موجود در این زمینه پاسخ داده شده است.

کلید واژه گان

مستی، مشروبات الکلی، شرب خمر، مسئولیت کیفری

 

مقدمه

در بعضی مواقع افراد اقدام به استفاده از مشوربات الکلی یا مواد سکر آور می کنند. که در نتیجه آن حالت مستی به شخص دست داده و در اغلب موارد منجر به اختلال در مشاعر و ادارک شخص شده که دست به حرکات نامتعارف و رفتاری ضد اجتماعی زده و گاهاً نیز منجر به بروز جرایم سنگین تری می شود. از دیدگاه حقوقی مجازات زمانی بر مرتکب جرم تحمیل می شود که از لحاظ کیفری، مسوول شناخته شود. برای تحقّق مسوولیت کیفری، صرف انجام رفتار مادی، کافی نیست. بلکه رفتار مرتکب باید ناشی از اراده آزاد و خودآگاه او باشد. چرا که در زمان ارتکاب جرم شخص عاقل، بالغ و مختار بوده به عبارتی از قوه ادراک، تمییز و تشخیص برخودار باشد، تا بتوان وی را مسئول اعمال ارتکابی خود دانست. در این میان توجه ویژه به مستی که نیروی آگاهی و اراده (عقل و اختیار) را مخدوش می‌کند، ضروری است. اینکه آیا شخص مست را می توان مسئول اعمال و رفتار خود دانست؟ در صورت ارتکاب جرم مسئولیت کیفری شخص مست چگونه خواهد بود؟ که در این باره نظرات مختلفی ابراز شده است. برخی بر این عقیده اند که

نقد و بررسی‌ها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین کسی باشید که دیدگاهی می نویسد “مستی در مقررات فعلی ایران و تأثیر آن بر مسؤلیت کیفری”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *